فَإِنَّ النَّاسَ قَدِ اخْتَلَفُوا فِي ذَلِكَ قِبَلَكَ ، فَإِنَّهُ جَائِزٌ لِمَنْ لَمْ يَكُنْ مِنْ أَوْلادِ عَبَدَةِ الأَصْنَامِ وَالنِّيرَانِ أَنْ يُصَلِّيَ وَالنَّارُ وَالسِّرَاجُ بَيْنَ يَدَيْهِ ، وَلا يَجُوزُ ذَلِكَ لِمَنْ كَانَ مِنْ أَوْلادِ عبَدَةِ الأَوْثَانِ وَالنِّيرَانِ « 1 » . مجمل مضمون اين حديث اين است كه مثالها و آتش پيش روى مصلّى ضرر ندارد ، هرگاه احدى از پدران ايشان تمثالها و آتش را پرستش نكرده‌اند . و قطب راوندى در كتاب خرايج و جرايح همين معنا را به روايتى نقل نموده . و اين كلام مشعله افروز و روشنى بخش است فائدهء برائت ذريّهء على و فاطمه عليهما السلام را از رجس كفر ، وهو في الظهور كالنور على شاهق الطور ، به دليل آن كه عدم شرك ذرّيه و تطهير ايشان از آباء كرام عليهم السلام الى الآن ظاهر است . پس چون رجس عبادت نار و اوثان و صور از ايشان سلب شده ، دور نيست كه از اين صورت چنان چه در همين سند اشاره به آن بوجه مسطور فوق مصوّر شده ، و موافق خبر اثبات عدم شرك ذرّيه صورت گرفت ، سلب بعضى از تأثيرات نجاست باطنى جنابت از ايشان شده ، مرخص بدخول مسجد نبى صلى الله عليه و آله كه محلّ مطهّرين است شده باشند . و به نحوى كه مكرّر مرقوم شد ، توفيق يافتن ايمان و توبهء ايشان موافق آيه و حديث هر چند قليل از وقت قبل از فوت باشد ، مؤيّد اين تطهير است ، و ممكن است كه بعضى كه تعميم آيهء تطهير بجميع ذريّه نموده‌اند ، در اين صورت اين معنا را منظور داشته باشد . و مؤيّد تنزيه ايشان است از شرك آنچه در سند هيجدهم در حديث مكالمهء حضرت امام رضا عليه السلام با مأمون سمت ذكر يافت ، كه در بيان آيهء مودّت و لزوم محبّت ذى القربى فرمودند : و لم يفترض اللَّه تعالى مودّتهم إلّا وقد علم أنّهم لا

--> ( 1 ) احتجاج شيخ طبرسى 2 : 558 - 559 ، كمال الدين ص 521 ح 49 .